MENNO VON BRUCKEN FOCK

2CD

SHADOWLANDS

Klaus Schulze brengt nog steeds albums uit die er toe doen. Deze Duitse pionier van de elektronische muziek (EM) verrast op Shadowlands door zijn samenwerking met violist Thomas Kagermann, ook een vitale zestiger die al eerder van de partij was. Behalve viool speelt Kagermann fluit en draagt hij ook vocaal een steentje bij.

RAVENS & LULLABIES

Dat Esoteric Recordings remasters van albums uit de oude doos met een superieure kwaliteit aflevert, wisten we al maar dat men een dijk van een hagelnieuwe plaat zou uitbrengen, lag misschien minder voor de hand. Zestiger Gordon Giltrap is vooral bekend om zijn akoestisch gitaarspel, maar hij kan daarnaast ook uitstekend op de elektrische gitaar uit de voeten. Olivers vader, niemand minder dan Rick Wakeman, werkte ook al eens samen met Giltrap wiens hoogtijdagen – zoals bij velen van zijn generatie – in de jaren zeventig lagen.

THE PHANTOM AGONY (EXPANDED)

Net als bij After Forever brengt Transmission een uitgebreidere en opgepoetste versie uit van het debuutalbum van Epica, dat in iO 46 een Vette Krent scoorde. De release is met instemming van de band tot stand gekomen en bevat een voorwoord van Mark Jansen. De orkestrale 'gothic metal' klinkt kristalhelder en heeft in tien jaar niets aan kracht ingeboet. De originele schijf is deskundig geremasterd en verrijkt met de singleversie van de titelsong, Veniality en Triumph Of Defeat.

COLD STEEL (expanded)

Achttien jaar na de eerste uitgave van Cold Steel op het niet onbekende SI Music-label, is er opnieuw aandacht voor toetsenist Dick Heijboer, gitarist-zanger Rinie Huigen, bassist Gijs Koopman en drummer Hans Boonk. Een nieuwe kans om te laten horen dat Cliffhanger niet zomaar een bandje was. Invloeden van Yes, Genesis, Finch en een gezonde dosis eigen inbreng maakten dat de band een uniek soort muziek bracht.

ISLAND NOISES (E)

German musicians Stefan Glomb (guitars) and Philipp Jaehne (keyboards) used to work on soundtrack materia until they got in touch with Alias Eye, another German band. More song-oriented material followed and the duo became the band Poor Genetic Material (PGM) fronted by Phil Griffiths, the son of the legendary vocalist Martin Griffiths from Beggars Opera. Phil is an accomplished singer who sang about twenty years in the musical Phantom Of The Opera.

ACT 1

Act 1 is de eerste liveregistratie van Tarja Turunen sinds haar ontslag bij Nightwish. Deze adembenemende dvd-blu-ray is ook beschikbaar als dubbel-cd, maar de dvd is in dit geval sterker aan te bevelen. Wat een gracieuze vrouw is deze Finse schone die het Teatro El Circula in Rosario (Argentinië) volledig op zijn kop zette gedurende twee avonden in maart 2012!

ON THE 13TH DAY

De oudjes doen het nog best. Dat is mijn conclusie nadat ik het achttiende studioalbum van de Britse melodieuze hardrocklegende Magnum meermalen heb beluisterd.

LIVE WITH THE CITY OF BIRMINGHAM SYMPHONY ORCHESTRA

Voor zover mij bekend speelde The Enid nooit eerder een show met een volledig symfonieorkest en koor, maar op 15 oktober 2011 was het zover. Bijgestaan door jeugdkoren uit Warwickshire speelden de heren Robert John Godfrey (toetsen, orkestraties), Max Read (toetsen, gitaar, zang), Dave Storey (drums), Jason Ducker (gitaar), Nic Willes (bas, percussie) en nieuwkomer zanger Joe Payne die avond de sterren van de hemel.

STRANGE NEW FLESH

Ook in de jaren zeventig bestonden al supergroepen, al moest de geschiedenis uitwijzen of Colosseum II dat predicaat waard was. Deze band bestond uit drummer Jon Hiseman  (drums, ex-Colosseum), zanger-gitarist Gary Moore (Thin Lizzy), toetsenman Don Airey (later in Rainbow en Deep Purple), bassist Neil Murray (Whitesnake, Black Sabbath) en zanger Mike Starrs (later in Lucifer's Friend).

BERLIN LIVE & LIVE AT THE COLOS-SAAL

Chris Thompson, de stem van de Manfred Mann's Earth Band (MMEB) van 1974 tot 1999, komt hier met liveregistraties uit Berlijn - een dubbel-cd - en een bonus-dvd van een optreden in Aschaffenburg. Beide concerten dateren van 2011. Chris wordt begeleid door een Noorse band onder aanvoering van gitarist Mads Eriksen. Gezien de enorme hoeveelheid MMEB-materiaal ten opzichte van een enkel solootje van een bandlid plus de weinige songs van Chris' eigen soloalbums, is mijn indruk dat dit eigenlijk een MMEB-album had moeten zijn.

Pagina's