MENNO VON BRUCKEN FOCK

CD

FRONTIER

De Amerikaan David Arkenstone is een musicus en componist die al zo'n twintig albums op zijn naam heeft staan. De meeste ervan bestaan uit melodieuze, gemakkelijk in het gehoor liggende muziek die doorgaans in de categorie new age valt. Bekend van hem zijn de albums uitgebracht via Narada. Verder zullen veel lezers ook zijn project Troika wel kennen. Daarnaast heeft hij diverse soundtracks gecomponeerd. Frontier is de begeleidende muziek bij een geschiedkundige serie die de Amerikaanse Revolutie als centraal thema heeft.

CONTAGION

Na een lange periode van opname- en productieproblemen, komt binnenkort het vijfde studioalbum van Arena op de markt. De heren John Mitchell (sologitaar, zang), Mick Pointer (drums) en natuurlijk Clive Nolan (toetsen, zang) zorgden voor de muziek, terwijl de teksten zijn ontleend aan een kort verhaal van Nolan. Het krap een uur durende conceptalbum Contagion handelt over een virusbesmetting die de wereld in zijn bestaan bedreigt.

DANGER WORLD

Stel je voor dat je in Keulen loopt op zoek naar prettig geprijsde cd's die in Nederland (nog) niet leverbaar zijn. Dan ga je uiteraard eerst naar de tweedehandszaak van Saturn op de Hansaring. Daar snuffelde ik door de vele rijen cd's en mijn oog viel op een bekend logo, namelijk dat van Anyone's Daughter. Voor zover ik wist, was de band al lang geleden ontbonden dus nieuw of niet, als symfoliefhebber moest ik cd cd meenemen. De reden waarom deze schijf al twee maanden na het uitbrengen in februari 2000 in de tweedhandsbak lag, werd mij na beluistering snel duidelijk.

230503

Het van origine uit Sydney, Australië afkomstige gezelschap Anubis is geformeerd rond zanger-percussionist Robert James Moulding en toetsenist David Eaton. Deze twee heren begonnen in 2004 aan een project dat tussen 2006 en 2009 uiteindelijk hun debuut 230503 opleverde. Dat album werd ingespeeld met Doug Skene op gitaar, Nick Antoinette op bas, Steve Eaton op drums en engineer Dean Bennison op gitaar.

CHAIN OF FOODS

Chain Of Foods, de tweede schijf van de Noorse formatie Antidepressive Delivery rond drummer Terje Kråbel en gitarist Christian Broholt, bevat prima muziek, zeker voor mensen van mijn leeftijd. Invloeden van Deep Purple en Uriah Heep bepalen de kern van de muziek, maar dan wel subtiel gecombineerd het melodieuze en onverwachte van de vroege King Crimson en het speelse van de vroege Spock’s Beard.

SOMBRAS DEL PASADO

Sombras Del Pasado, het derde album van het Spaanse sextet Ankhara, bevat intelligente, melodieuze metal. Het album, met een tijdsduur van bijna 66 minuten, is onderverdeeld in twaalf composities, waarin metal overheerst bij de ook aanwezige progressieve en AOR-invloeden. Ook in de gitaar- en toetsensolo’s komt dat tot uiting. Het is vrijwel uitsluitend supersnel en dus soms ietwat vermoeiend, maar wel knap.

AURORA CONSURGENS

Aurora Consurgens is het zesde studioalbum van het Braziliaanse vijftal van Angra. In tegenstelling tot het vorige album Temple Of Shadows (2004) is het geen conceptalbum, al handelt het wel over verschillende mentale gemoedstoestanden. Verder zijn de orkestraties minder prominent aanwezig en dus neigt Aurora Consurgens meer naar heavy metal dan naar progmetal.

AQUA (NL+E)

De Braziliaanse koningen van de progmetal zijn terug... en hoe! Dit 'water' van Angra is overweldigend, gaat van een bron naar een beekje, zwelt aan tot een machtige, kolkende rivier en stroomt via een waterval soms naar een rimpelende, dan weer naar een kolkende oceaan. Aqua lest de dorst, het smaakt naar meer en vooral het gitaarwerk van Rafael Bittencourt en Kiko Loureiro is watervlug.

TOME 87

Tome 87 van de Franse symfoband Ange is opnieuw een ontbrekend schakeltje uit het roemruchte symfoverleden. Het is inmiddels herontdekt en op cd gezet door Musea Records. Het betreft dit keer een historisch live-optreden van de originele bezetting van de band met Christian Decamps (zang, toetsen, akoestische gitaar), Francis Decamps (toetsen en zang), Jean-Michel Brezovar (gitaar), Daniel Haas (bas) en Jean-Pierre Guichard (slagwerk).

THE END OF NEVER

Soms word je als recensent wel eens moe van al die bandleden die zo nodig in de marge een eigen project willen opzetten, dat dan vaak ook nog bijna een replica blijkt te zijn van de band, waaruit men voortkomt. Nu kunnen replica’s vreselijk knap gemaakt zijn en soms zelfs goed klinken, maar meestentijds hunkert de ingewijde progliefhebber naar iets origineels.

Pagina's