
De Indonesische gitarist Dewa Budjana is een zestiger die zijn sporen in de muziek ruimschoots heeft verdiend. Met de door hem opgerichte band Gigi, die zeer populair is in eigen land en beslist de moeite waard om te beluisteren, nam hij al 26 albums op naast een aantal soloalbums. Zijn muzikale stijl is zwaar beïnvloed door zijn idool John McLaughlin. Zijn soloalbums zijn helaas nooit besproken op deze website en dat geldt ook voor het album dat hij in 2018 uitbracht met niemand minder dan Jordan Rudess (Dream Theater) en Marco Minnemann. Praguenayama, zijn nieuwste album met een speelduur van slechts een halfuur, bestaat deels uit eerder opgenomen composities maar met een ander arrangement. Verder bevat het vijf instrumentale stukken met een mix van wereldmuziek, neoklassiek en een flinke dosis jazzy prog. Naast de elektrische gitaar is ook de akoestische versie geregeld te horen. Vloeiende, kabbelende melodieën en heerlijk ontspannen, subtiel en uitermate smaakvol gitaarspel, kenmerken de composities die alle vijf zeer goed in het gehoor liggen. De progressieve elementen worden verpakt in ‘esoteric jazz’, zoals hij het zelf noemt. De titel van deze langspeler komt van de openingstrack Pranayama, die letterlijk ‘beheersing van de levensenergie’ betekent. De titel is verbasterd tot Praguenayama vanwege het feit dat de plaat in Praag werd opgenomen met het Czech Symphony Orchestra. Zeker in de laatste track Karma, laat Budjana horen dat hij op de elektrische gitaar meer dan uitstekend uit de voeten kan in een passage die neigt naar jazzrock. Budjana is in ons land een onbekende en onterecht onderschatte artiest, die als soloartiest en met zijn band Gigi meer aandacht verdient.