THE PROG YEARS 1973-1977

Toetsenvirtuoos Rick Wakeman (ex-Strawbs, ex-Yes) begon zijn carrière in een schoolband. Hij speelde begin jaren zestig in de bluesband The Atlantic Blues, waarna hij diverse eigen bandjes formeerde. In 1963 was hij lid van de Ronnie Smith Band, waar hij voor het eerst zanger Ashley Holt ontmoette, met wie hij later een aantal albums zou opnemen. Met zijn imposante leservaring op piano, kerkorgel en klarinet behoorde zijn toetsenspel op Space Oddity van David Bowie en de sessies met Strawbs, tot zijn meest memorabele ervaringen. Hij werd zelfs lid van Strawbs, maar in 1971 verruilde hij die band voor Yes en begon hij tevens te werken aan zijn eerste soloalbum The Six Wives Of Henry VIII, dat in 1973 werd uitgebracht. In 1974 volgde Journey To The Centre Of The Earth, zijn meest complexe werk waarmee hij met koor en orkest op tournee ging, maar het zou hem uiteindelijk nauwelijks verdiensten opleveren. Die tournee betekende ook zijn besluit om Yes vaarwel te zeggen. In 1975 concipieerde hij voor een belangrijk deel het album The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table, terwijl hij in het ziekenhuis lag met vermeende hartklachten. Vanwege de extravagante productie die Wakeman wilde presenteren, leverde ook die tournee amper iets op. Met Ken Russell dook hij vervolgens in 1975 de filmwereld in en componeerde en speelde hij de muziek voor de film Liztomania in dezelfde periode dat Russell met The Who aan de orkestrale versie van de rockopera Tommy werkte. Een jaar later nam Wakeman in Frankrijk het album No Earthly Connection op met medewerking van The English Rock Ensemble. Daarnaast werkte hij aan White Rock dat de muziek bevatte van de documentaire over de Olympische Winterspelen van 1976 in Inssbruck. Eind 1976 voegde Wakeman zich opnieuw bij Yes, maar hij bracht in 1977 nog wel het fraaie Criminal Record uit.

Deze zware boxset bevat naast de eerste vijf geremasterde studioalbums vijf dvd’s, vijf albums met extra’s en de overige zeventien albums bevatten live opnamen uit de periode 1973-1979. Dan de extra’s: als eerste een album met alternatieve opnamen van het debuut met prima demokwaliteit en duidelijk nét even anders. Dan een album van slechts 23 minuten met drie opnamen van radiosessies van The Six Wives Of Henry VIII. Ook dit album is van redelijk goede kwaliteit en het bewijst de live potentie van Wakeman en zijn helpers. Het vierde schijfje bevat live opnamen uit 1975 van Melbourne met gedeelten van Journey Of The Centre Of The Earth en enkele nummers van het eerste en derde album met band, koor en orkest. Deze opnamen van vijftig  jaar geleden hebben een acceptabele geluidskwaliteit. De vijfde schijf bevat het originele album Journey Of The Centre Of The Earth en op schijf zes staan goede live opnamen deels van bekend werk, maar ook oude pianodeuntjes en door David Hemmings gesproken teksten. Deze opnamen zijn eerder in 2002 uitgebracht onder de nam Treasure Chest Volume 3. De cd’s zeven en acht bevatten de audio-opnamen van het concert uit 1975 in Melbourne en op cd negen staat het originele album The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table. Nummer tien bevat goede live opnamen uit 1975 van het King Arthur On Ice concert in Wembley met enkele spaarzaam gespeelde stukken met band, koor en orkest. Op schijf elf staat de eerste helft van een live concert in Boston met een redelijke geluidskwaliteit en met voornamelijk stukken van de eerste drie albums. Nummer twaalf is de dvd van het Wembley-concert met een redelijk geluid en met oude, maar wel unieke videobeelden! De set is grotendeels identiek aan het concert in Melbourne, maar nu ook met schaatsende kunstrijdsters en deels ‘te paard’ schaatsende ridders! Schijf dertien is het originele album White Rock en nummer veertien bevat ruim zeventig minuten niet eerder uitgebrachte muziek, maar wel vaak met dezelfde thema’s. Ook staan er veel andere, niet muzikale en dus minder interessante geluidsfragmenten op die bij een soundtrack als White Rock passen. Cd vijftien is, nogal merkwaardig, een concert in Londen uit 1979 met acht tracks: vijf met ‘the best of’ aangevuld met een nummer dat nog niet eerder op voorgaande live albums was verschenen. Verder twee nummers van het dubbelalbum Rhapsodies uit 1979, ook een reden waarom deze cd mijns inziens niet in deze collectie thuishoort, want de geluidskwaliteit is zeer matig. Schijfje zestien is een dvd met 76 minuten beeldmateriaal van White Rock inclusief muziek. Acteur James Coburn begeleidt de kijker bij Olympische sporten als ijshockey, skiën, bobsleeën, (kunst)schaatsen en biatlon. Vandaag de dag zijn die beelden gedateerd en saai. De zeventiende cd is het originele Lisztomania album en nummer achttien bevat live opnamen van een optreden tijdens het fameuze jazzfestival in Montreux uit1979! Het concert is vrijwel een kopie van het concert in Londen en de geluidskwaliteit is al net zo matig. Vervolgens cd negentien: hierop blikken Wakeman en de leden van The English Rock Ensemble in 2005 terug op de tournee van 1975, in het bijzonder het optreden in Melbourne. Op nummer twintig staat de integrale Lisztomania film met onder anderen Roger Daltrey (The Who). De film heeft, zeker voor die tijd, een nogal seksueel getinte inhoud. Op nummer 21 staat het originele No Earthly Connection en op 22 ongeveer veertig minuten van het tweede deel van het concert uit Boston 1975 met een aardige setlist. Op 23 staan de ontbrekende stukken van Journey To The Center Of The Earth, vergelijkbaar met het concert in Melbourne. De gesproken teksten duren te lang, de geluidskwaliteit is van bootlegniveau en het interview heb ik niet beluisterd. Schijf 24 is een liveshow uit 1976 in Glasgow met aan het eind een kort interview. De geluidskwaliteit is ronduit slecht: erg blikkerig en het orkest en de zang zijn amper te horen. Schandalig! De volgende vier schijven bevatten opnamen uit 1976 van concerten met band, koor en orkest in Osaka en Tokio met een vrijwel identieke setlist. De geluidskwaliteit van het eerst concert is zeer matig, die van het tweede gewoon slecht. Op de cd’s 29 en 30 staan opnamen uit 1975 van een live concert uit Anaheim (VS), opnieuw met alles erop en eraan. Het is weer een bloemlezing met stukken van de eerste drie albums met een matige geluidskwaliteit. Nummers 31 en 32 bevatten ‘live and studio rarities, reflections of winter’, 37 korte nummertjes met een totale lengte van respectievelijk 39 en 59 minuten. Veel fragmenten staan er meerdere keren op, waardoor het geen leuke luisterervaring is, maar op nummer 32 staan wel een aantal aardige stukjes. Het prachtige album Criminal Record uitgebracht in 1977 zit helaas niet in deze box set.

De foto’s, programmaboekjes, kaartjes en dergelijke zijn best aardig en Cyril Wakeman’s Scrapbook is een mooi boekwerkje met voornamelijk foto’s van krantenknipsels van Wakeman en zijn concerten, gemaakt door zijn vader Cyril. De verpakking van de cd’s zijn niet handig. De cd’s krijg je amper uit de insteekhoesjes zonder die hoesjes te beschadigen. De papieren bandjes om elk setje van twee maal vier schijven krijg je er niet of nauwelijks onbeschadigd weer omheen. Ik vind dat de verhouding prijs-kwaliteit hier echt zoek is, gegeven de al eerder uitgebrachte remasters en de tientallen al bestaande live albums. Meer dan een tientje per cd is geldklopperij, helaas vergelijkbaar met de flight box van de Yes Union tour, die ook veel te duur is ten opzichte van de kwaliteit van de inhoud.