MENNO VON BRUCKEN FOCK

CD

ENDLESS ROAD

Endless Road is het debuut van The Broken Bridges, een kwartet uit Polen. De composities, vrijwel alle van de hand van gitarist-zanger en oprichter Marek Habryn, dateren al uit de jaren 2014-2016 en zijn geïnspireerd op de muziek uit de jaren zeventig. Geen wonder dat we bands als Pink Floyd en Uriah Heep in de muziek herkennen.

BEYOND THE HORIZON

De Poolse gitarist Adam Jurczynski maakt muziek die je kunt rangschikken onder de noemer melodieuze, heavy rock. Ze is iets te licht om het heavy metal te noemen, maar iets te zwaar voor de term poprock. Met negen tracks klokt Beyond The Horizon slechts 33 minuten en dat is wel erg weinig in deze tijd. Op één nummer is er een gastmuzikant die toetsen speelt; voor alle gitaar- en baspartijen tekende Jurczynski zelf en hij had deskundige hulp van ene Babi op drums.

ANNIE IN WONDERLAND

Het immer verrassende platenlabel Esoteric Recordings blijft me verbazen. Dit keer brengt men Annie In Wonderland, het eerste soloalbum van zangeres Annie Haslam (Renaissance) uit. Uiteraard is dat niet helemaal toevallig na het opnieuw uitbrengen van een aantal albums van Renaissance. Midden in de periode dat zij frontvrouw was van deze band, zag men in 1977 kennelijk een mogelijkheid om Annies stem − met een bereik van vijf octaven − onder de aandacht van een breder publiek te brengen.

IT SNOWS IN HEAVEN TOO

Na diverse prachtige en uitgebreide releases van Renaissance, brengt platenlabel Esoteric Recordings nu een wat minder courant soloalbum uit van zangeres Annie Haslam. It Snows In Heaven Too dateert uit een latere periode, namelijk uit 2000, toen ze al geruime tijd in de omgeving van Philadelphia (VS) woonde. Rave Tesar, haar steun en toeverlaat op muzikaal gebied met wie ze nog steeds samenwerkt, is de arrangeur van al deze kerstliedjes. Tesar is een begenadigd toetsenist en vooral op de piano kan hij uitstekend uit de voeten.

THE VISION, THE SWORD AND THE PYRE, PART II

Daar is dan eindelijk deel II van The Vison, The Sword And The Pyre, de muzikale vertelling over de maagd van Orléans. Ruim twee jaar na deel I heeft Eloy deze megaklus geklaard. De door pech en personele problemen geplaagde Frank Bornemann heeft met deze beide albums het eerste stuk van zijn magnum opus afgerond. Volgens eigen zeggen volgen er nog een muzikaal toneelstuk in het Frans en een boek in het Duits.

TRINITY

Het zat al jaren in de planning, maar eindelijk zijn drummer en fantasy-artist Rodney Matthews (ex-Squidd) en de Amerikaanse gitarist Jeff Scheetz erin geslaagd om na vele jaren het door hen opgezette project af te ronden.

ANN (TRILOGY)

In 2013 besprak ik het Ex-Libris-album Medea. Dat album bevatte wat moeilijk toegankelijke, maar wel erg knap gespeelde en gezongen muziek. Zangeres Dianne van Giersbergen ging vervolgens op avontuur bij Xandria, waar zij frontvrouw was van 2013 tot eind 2017. Vervolgens pakte ze de draad weer op bij een hernieuwd Ex Libris, waarmee zij nu de trilogie Ann presenteert. Op 1 augustus 2018 werd Chapter 1 uitgebracht over leven en dood van Anne Boleyn, de tweede vrouw van Henry VIII.

THE SERPENT RINGS

Is het legendarische Magnum afgeschreven na twintig studioalbums? Mooi niet, want opa Tony Clarkin gaat onverdroten voort met songs schrijven en hij doet dat als in zijn beste jaren. De kern van de band bestaat nog steeds uit gitarist, componist en producer Clarkin en zanger Bob Catley. Toetsenist Rick Benton voelt zich inmiddels prima op zijn gemak en zorgt voor heerlijke orkestraties en prachtige bombastische arrangementen.

NIGHT DREAMS & WISHES

Het Modern Rock Ensemble is het geesteskind van de Oekraïense componist, toetsenman, gitarist, producer en dichter Vladimir Gorashchenko. Hij kreeg daarbij hulp van enkele in de Oekraïne gerenommeerde muzikanten uit het rock- en jazzcircuit en van drummer Brody Green (Southern Empire), terwijl uit diezelfde band Sean Timms assisteerde bij de mix en de productie.

WINTERIDER

Winterider is de tweede langspeler van de Finse formatie Everfrost. De tien tracks op dit album zijn goed voor een krap uur bombastische, orkestrale metal zoals we die kennen van bands als Rhapsody, Sonata Arctica en in mindere mate Stratovarius. De melodielijnen zijn wat simpeler dan bij Rhapsody en de orkestraties veel rijker en symfonischer dan bij de muziek van landgenoten Stratovarius. De refreinen hebben een hoog meezinggehalte en worden vrijwel steeds meerstemmig gezongen.

Pagina's