CD

Molstone is een nieuwe naam in de Nederlandse progrock. Deze vijfkoppige band uit Friesland bestaat uit gepassioneerde muzikanten die, gezien hun leeftijd, al de nodige ervaring hebben opgedaan en die tevens alle groten in het genre bewust hebben meegemaakt. Het vijftal bestaat uit drummer Klaas Hingst, bassist Mol Mulder, toetsenist Jan Bulthuis, gitarist Bobby Veenstra en zanger-toetsenist Siebe-Rein Schaaf (ex-Flamborough Head).

Alan White, die vanaf 1972 drummer was bij Yes, werd in 1975 gestimuleerd door de andere bandleden om ook een soloalbum uit te brengen. Na Relayer (1974) besloten de bandleden eerst een soloalbum uit te brengen, voordat men aan de opvolger van Relayer  zou gaan werken. White vond dat jammer, want het momentum om met toetsenman Patrick Moraz een nieuw Yes-album op te nemen was daardoor van de baan.

De wortels van de Franse groep Sloane Square Band liggen in de beginjaren zeventig, toen componist-gitarist Claude Segalin met de groep Sloane de rockopera Guelf schreef en die op diverse locaties uitvoerde. Na een livealbum in 2017, blies Segalin de band nieuw leven in en het resultaat daarvan waren twee albums: Guelf (2021) en Thoughts (2024). Beide albums zijn overigens niet op deze website besproken. Het album Live Studio Session bevat tien stukken, samen goed voor zo’n vijftig minuten luistergenot.

Na het overlijden van zijn eega Janine heeft Steve Morse, de voormalige gitarist van Deep Purple en Kansas, de Steve Morse Band weer nieuw leven ingeblazen met het album Triangulation. Oudgediende Dave LaRue is nog steeds van de partij op bas en als drummer heeft Morse nu de fameuze Van Romaine aangetrokken. Als gasten spelen niemand minder dan Eric Johnson en John Petrucci (Dream Theater) elk op één track mee.

A Midsummer Night’s Dream werd oorspronkelijk uitgebracht in 1997. Nu brengt InsideOut dit magistrale album geremasterd uit op cd en voor de eerste keer ook op vinyl. Het album met een tijdsduur van ruim een uur is opgedragen aan William Shakespeare, die het gelijknamige toneelstuk schreef. Steve Hackett componeerde en speelde achttien stukjes op de akoestische gitaar, deels met begeleiding van het fameuze Royal Philharmonic Orchestra.

Joy Shannon is een Ierse zangeres en harpiste die zelf haar muziek componeert. Ze heeft al diverse albums in het folkgenre uitgebracht en ze brengt nu bewerkte versies van stukken, die geïnspireerd zijn op het werk van J.R.R. Tolkien, samen op één album. Waarom ze eerst een vocale versie uitbrengt van In The Forest Singing Sorrowless en een maand later een instrumentale is mij niet duidelijk, want beide albums samen klokken iets meer dan een uur.

Apogee is het geesteskind en solo- annex studioproject van de Duitser Arne Schäfer (Versus X). The Two-edged Sword is – als ik het goed heb – zijn dertiende album sinds 1995. Ook dit album kent dezelfde karakteristieken als de hieraan voorafgaande albums Through The Gate (2023) en The Blessing And The Curse (2021). De drummer van dienst is wederom Eberhard Gräf. Schäfer is verantwoordelijk voor alle andere instrumenten, zoals basgitaar, toetsen, gitaren en gesampelde instrumenten.

Het is alweer bijna tien jaar geleden dat Atomic Rooster, voorheen de band rond wijlen Vincent Crane, een nieuw leven begon in wisselende bezettingen. Met toestemming van de erven van Crane mag gitarist Steve Bolton, die zijn carrière in 1971 bij de band begon, de naam Atomic Rooster gebruiken. Het enige album waarop hij overigens meespeelde is Made In England (1972).

Na de succesvolle comeback van het Zwitserse Flame Dream in 2024 – na een pauze van bijna veertig jaar – brengt de band najaar 2025 het tweede album Elements (1979) nu voor het eerst op cd uit. Na het debuut Calatea (1978) stapte zowel de zanger als gitarist Urs Waldispühl op, dus horen we hier dezelfde bezetting als op het in 2024 uitgebrachte Silent Transition met voor het eerst Peter Wolf als zanger.

Ook in Frankrijk is er leven na Ange, Nemo en Lazuli. Dat bewijst de groep Homme, die met dit debuut de progfans hoopt te bekoren. De belangrijkste man in dit kwartet is Christophe Massol, componist, zanger en bassist. De twee gitaristen gebruiken hun instrumenten zodanig, dat de muziek prettig en vol klinkt al worden de toetsen naar mijn smaak wel gemist. Naast gewone zang, uiteraard in het Frans, zijn er ook stukken gesproken tekst, die soms tegen het emotioneel schreeuwerige aanleunen.