MENNO VON BRUCKEN FOCK

CD

DIARY OF A COMMON THREAD

Oude rot Johannes Schmoelling wist al te imponeren met zijn inbreng bij Loom, een project van Robert Waters en Jerome Froese, zoon van Edgar Froese de in januari 2015 overleden leider van Tangerine Dream. Met Diary Of A Common Thread doet de thans 67-jarige Duitser er nog een schepje bovenop.

CIRCU5

De Brit Steve Tilling is de man achter het Circu5-project. De multi-instrumentalist levert met het gelijknamige album tevens zijn debuut af. Van de genoemde referenties Rush, Yes, King Crimson, Queens Of The Stone Age, Cardiacs en Foo Fighters, kan ik King Crimson eigenlijk niet plaatsen en ook voor Yes geldt slechts een korte verwijzing in de slottrack.

PSYCHOTIC SYMPHONY

Supergroep Sons Of Apollo heeft zich genoemd naar de nazaten van Apollo, de Griekse god van muziek en poëzie. De kern van de band bestaat uit niemand minder dan drummer Mike Portnoy en toetsenist Derek Sherinian, beiden ex-Dream Theater. Zij gingen samenwerken met bassist Billy Sheehan (Mr.

UNIVERSAL MEDIUM

Het duo Stuart Stephens (zang, multi-instrumentalist) en Paul Powell (percussionist, programmeur) maakt samen al een jaar of vier muziek onder de naam Whitewater. Werden de eerste twee albums en een ep vrij kort na elkaar uitgebracht, voor dit album namen de heren ongeveer drie jaar de tijd. Universal Medium is dus hun derde album, waarop de muziek soms tegen ambient aanleunt, maar toch overwegend als zweverige progrock gekenschetst kan worden.

AGUSA

Het derde gelijknamige album van het Zweedse Agusa is een prachtige, instrumentale cd met vijf tracks die samen voor een krappe drie kwartier nostalgische klanken zorgen. Een orgeltje, een wah-wahgitaar, een gemoffeld fundament van bas en drums en een belangrijke rol voor de dwarsfluit van Jenny Puertas is wat deze muziek te bieden heeft.

RED HOT LEGATO

Veteraan Jim Ledford is al meer dan twintig jaar professioneel muzikant. Hij speelt op Red Hot Legato niet alleen gitaar, maar ook toetsen en soms drums en bas. De tien instrumentale songs zijn kort en variëren van classic rock en bluesrock tot wat meer jazzy georiënteerde tracks. Het slechts 32 minuten klokkende album is te kort om te gaan vervelen, maar in een wereld met zoveel snelle mannelijke gitaristen − en een enkele vrouw − is dit geen album dat in mijn beleving imponeert door originaliteit en klasse.

LATITUDE

Latitude is het vierde album van de Nederlandse band Lesoir. Het conceptalbum is geïnspireerd op de ingrijpende ontwikkelingen in de wereld, maar is vooral gebaseerd op de verhalen van Ferry Zandvliet, een Nederlander die de aanslag in de Bataclan in Parijs overleefde. In diverse tracks wordt de band aangevuld met strijkers; In The Game klinkt als een rockversie van een stuk uit een musical als Les Misérables, terwijl in het slot een passage naar muziek van The Gathering neigt.

ORION

We schrijven beginjaren zeventig. Er wordt naar hartenlust geëxperimenteerd en naast pop, jazz, blues en rock-‘n-roll ontstaat een stroming die progressieve of symfonische rockmuziek wordt gedoopt. De eerste lp’s van Ekseption, Solution, Supersister, Focus, Earth & Fire en Kayak worden uitgebracht en in diezelfde periode schreef Ruud Wouterson alle nummers die op Orion van de band Panthéon prijken.

THE VISION, THE SWORD AND THE PYRE, PART 1

Maar liefst acht jaar na Visionary komt Frank Bornemann, de onbetwiste ‘mastermind’ van de Duitse band Eloy, met deel I van een tweedelig verhaal over Jeanne D’Arc. In dit eerste deel wordt de periode van de geboorte van Jeanne uitgebeeld, haar visioen, haar reis naar Chinon tot en met de overwinning op de Engelsen in Orléans. De majestueuze instrumentale ouverture wordt gevolgd door een dreigende passage die weergeeft dat Frankrijk in oorlog is met de Engelsen.

CLOCK UNWOUND

De Noorse band Gentle Knife bestaat maar liefst uit elf muzikanten! Naast gitaren, drums, toetsen en bas hoor je ook saxofoons, fluiten en trompet. Inspiratiebronnen en invloeden van bands als Camel en Van Der Graaf Generator (VDGG) zijn duidelijk aanwezig en verder veel elementen van de grote namen in de progressieve rock. Zowel vrouwelijke als mannelijke zangstemmen maken het geheel nog gevarieerder. Er staan op Clock Unwound slechts zes tracks, maar die duren samen wel 56 minuten dus dat betekent lekkere, lange tracks.

Pagina's