
De Noor Håvard ‘Mortiis’ Ellefsen is de enige constante in Mortiis, dat eens een band was, maar voor dit album een soloproject met tal van gastmusici die voornamelijk bestaan uit vrouwelijke vocalisten en gitaristen. Ellefsen zelf speelt bas, toetsen en hij zingt en programmeert. Hij begon in de jaren negentig als bassist van een blackmetalband, maar omdat hij een groot bewonderaar is van bijvoorbeeld Tangerine Dream en Klaus Schulze, is de muziek op Ghosts Of Europa een rockversie van muziek die geënt is op de Berlijnse school met een zware knipoog naar de synthpop van de jaren tachtig. De oorspronkelijke ideeën zijn deels afkomstig van een toenmalige samenwerking met Stephan Groth. De acht stukken op dit album zijn samen goed voor ongeveer 51 minuten muziek, die sterk herinnert aan de langzamere nummers van Depeche Mode. Een track als Violent Silence klinkt als ‘Visage meets Orchestral Manoeuvres In The Dark’. Nostalgische gevoelens van toppers uit de synthpop van de jaren tachtig zijn nauwelijks te onderdrukken. Het daaropvolgende Transcending Morpheus doet me qua stijl denken aan de muziek op Electronica van Jean-Michel Jarre. Als je bij deze vergelijkingen nog eens de eerste versie van Ultravox en Yazoo toevoegt, dan moet de muziekliefhebber een aardig idee hebben hoe dit album klinkt. Het laatste nummer is door de wat schreeuwerige zang wat steviger. Merkwaardig dat de vorige albums van Mortiis – en dat zijn er heel wat! – onopgemerkt zijn gebleven bij iO Pages en op deze website, terwijl die albums qua stijl daarin zeker thuishoren. Gelukkig geldt dat niet voor Ghosts Of Europa, want dit album van Mortiis is zeker de moeite van het beluisteren waard!