MENNO VON BRUCKEN FOCK

LP (vinyl)

THE SNOW GOOSE

Wat is de ultieme revival van progrock? Jarenzeventigprog opnieuw uitbrengen op vinyl, maar dan met een wonderschone geluidskwaliteit zonder tikjes... Bestaat er iets mooiers? Ik denk het niet, maar ik ben dan ook opgegroeid met bands als Genesis, Camel, Yes, Kansas; noem ze allemaal maar op. Tot mijn verbazing is The Snow Goose, het uitzonderlijkste album van Camel, nooit door iO Pages in het zonnetje gezet.

DREAMING WHEEL, compilatie vinyl

Ook Nederlandse bands waren beginjaren zeventig innovatief en progressief. Het was me even ontgaan hoe baanbrekend Supersister is geweest. De band bracht een boeiende mix van rock, psychedelische rock, jazz en pop en liet dat samensmelten tot een genre, waarin ook bands als Solution en Alquin opereerden.

HEAVEN AND BEYOND

Het uur van de waarheid voor Peter Vink (ex-Q65, ex-Finch) en mogelijk ook voor Knight Area is nu aangebroken, want na het stevige Hyperdrive (2014) haakten een aantal symfomanen af, maar kreeg de band er progmetalfans bij. Welke richting zou Heaven And Beyond op gaan? Kan Knight Area de stap zetten naar een professionele status in een tijd, waarin het publiek steeds meer gratis downloadt en de band niet vaak in de concertzalen te zien is?

PHANTOM OF THE NIGHT (1978), heruitgave vinyl

Kayak speelde eind 2012 jaar de laatste concerten in het kader van het veertigjarig bestaan en dat zegt voldoende over de kwaliteit en de duurzaamheid van de groep. Van de bezetting van 1978 met Max Werner, Johan Slager, Peter Scherpenzeel en de achtergrondzangeressen Katherine Lapthorne en Irene Linders, maken alleen Ton Scherpenzeel en Edward Reekers nog deel uit.

HOCUS POCUS, compilatie, vinyl

Het zijn gouden tijden voor de oudgedienden die het lp-tijdperk nog in volle bloei hebben meegemaakt. Dat is mijn conclusie na beluistering van deze ‘best of’ van Focus, een van Neerlands meest gerespecteerde progressieve bands. Onder aanvoering van Thijs van Leer domineerde het kwartet de internationale muziekwereld in de jaren zeventig, zowel met albums als singles.

VITA DOMINICA, vinyl

Mogelijk is het leeftijdsgebonden, maar voor mij is opgepoetst oud werk of niet eerder uitgebracht materiaal vaak interessanter dan nieuwe muziek, die vaak erg veel lijkt op... vult u maar in. De prachtig uitgevoerde lp Vita Dominica van Finch bevat eigenlijk de live-uitvoering van de oorspronkelijke eerste lp uit 1975, aangevuld met Colossus parts 1&2, die als bonustracks op de cd-versie van het debuutalbum Glory Of The Inner Force prijkten.

TARKUS (1971), heruitgave vinyl

Na de opgepoetste uitgave van Sony in 2011, doet deze uitgave er nog een schepje bovenop door toevoeging van de in 2012 door Steven Wilson gemixte versie. Die klinkt op subtiele details anders dan de originele mix, maar de verschillen zijn wel erg gering in mijn beleving. De zevendelige epic die de gehele eerste kant beslaat, behoort tot het beste van Emerson, Lake & Palmer, terwijl de minder imposante tweede kant echter wel de veelzijdigheid van de heren laat horen: boogie-woogie, cafémuziek, jazz, klassiek en rock-'n-roll. Alles staat er op.

EARTH & FIRE (2013), heruitgave

Beginjaren zeventig was Earth & Fire met frontvrouw Jerney Kaagman na Shocking Blue waarschijnlijk de meest bekende Nederlandse band met een ‘rockchick’ in de gelederen. Als scholier was ik diep onder de indruk van die kroeskop met haar strak suède-leren pakje! Deze schitterende gekleurde vinyluitgave is net als die van Kayak relatief zacht opgenomen.

CRYSTALLIZATION (1972), heruitgave vinyl

De Nederlandse band Cosmic Dealer uit Dordrecht en omgeving, was geen lang leven beschoren en vandaar dat weinig muziekliefhebbers deze band nog zullen kennen. De band begon eind 1968 en werd vijf jaar later alweer opgeheven. Het weinige materiaal dat beschikbaar was, namelijk één album, wat demo's, singlemixen en enkele livestukken, werd keurig opgepoetst en als prachtige dubbel-lp verpakt.

THE TURN OF A FRIENDLY CARD (1980), heruitgave vinyl

We schrijven 1980. The Alan Parsons Project (APP) draait op volle toeren en de fusie tussen de popgeoriënteerde songs van Eric Woolfson en de symfonische, soms bijna elektronische arrangementen en de perfecte productie van Alan Parsons stevent af op een wereldwijde erkenning. De stemmen van Lenny Zakatek, Elmer Gantry, Chris Rainbow en Eric Woolfson geven de toch al doorwrochte composities van Woolfson en Parsons een extra dimensie.

Pagina's