MENNO VON BRUCKEN FOCK

ROYAL HUNT - DE PUL (UDEN, NL) (NL + E)

ANDRÉ ANDERSEN (ROYAL HUNT)
ROYAL HUNT
UDEN
vrijdag, maart 11, 2016
DEVIL'S DOZEN

André Andersen, D.C. Cooper, Andreas Passmark, Jonas Larsen, Andreas Johansson.

De nieuwe live dubbelaar Cargo is nog niet eens uit maar de Deens-Zweeds-Amerikaanse band plande toch een Europese tournee ter promotie van hun laatste studioalbum Devil’s Dozen (2015). Werd bij de vorige tournee Paradox (1997) integraal uitgevoerd, vanavond, in een zeer schaars bezette Pul in Uden werd een doorsnee van oud wen nieuw werk gespeeld met uiteraard de nadruk op Devil’s Dozen, met drie tracks vertegenwoordigd. Ten opzichte van de vorige tournee blijken een vijftal songs te hebben ‘overleefd’ en dus  Verder brachten Andersen en zijn band een selectie uit vorige albums, in totaal zeven, waarbij ook de eerste albums aan bod kwamen. Ondanks de karige bezetting speelde de band alsof ze voor een uitverkocht huis stonden en dat heet ‘professioneel’ maar ik denk eerlijk gezegd dat niet iedere artiest dat op had kunnen brengen! Na het intro vanuit de toetsen, opende de band met Martial Arts, een krachtig instrumentaal nummer met Andersen op een keytar. Zanger D.C. Cooper kon daarna gelijk aan de bak met het schitterende River Of Pain, afkomstig van één de meest succesvolle albums van de band: Paradox. Vervolgens werd oud en nieuw werk afgewisseld en bewees de band ook in de huidige bezetting nog steeds in staat om moeiteloos hun orkestrale symfonische rock live te brengen. Toetsenist/componist André Andersen gebruikte wat hulp van backing tracks en bespeelde zijn ‘rack’ grotendeels onzichtbaar, vaak in de schaduw van het felle licht voor op het podium en niet zelden met zijn rug naar het publiek toe. Passmark met zijn lichte maar duidelijk ronkende bas was prominent aanwezig maar vooral het gezicht van gitarist Jonas Larsen was door zijn lange haren amper zichtbaar. Ook recentelijk tot Royal Hunt toegetreden drummer Andreas Johansson, eveneens op een verhoogd podium, was gehuld in een dichte mist tijdens vrijwel de gehele show. Frontman DC Cooper was en blijft een fenomeen. Zijn energieke podiumpresentatie werd vergezeld door zijn unieke stemgeluid en goeiendag, wat heeft die man een bereik! Laat niet elke noot raak geweest zijn maar hij scoorde die avond wel een ‘uitstekend’ wat mij betreft. Omdat de band de volgende dag in Engeland moest optreden begon de show keurig om 20.30 uur en werd er weinig tijd verspild met ellelange verhalen. Dus werd de show inclusief de twee toegiften niet langer dan strikt noodzakelijk, wat als voordeel had dat de toeschouwers kort na 22.30 uur weer huiswaarts konden gaan, als ze niet op de band wilden wachten tenminste. Spijtig dat de band hun nieuwe live album niet bij zich had want er waren er zeker een aantal verkocht die avond! Zanger D.C. Cooper kon het niet laten om zijn terechte zorg uit te spreken over de moeilijke situatie in de muziekindustrie en het publiek werd vriendelijk verzocht zoveel mogelijk publiciteit te genereren (bij dezen heb ik daaraan mijn bijdrage geleverd J) en om toch vooral uit de dragen dat de thuisblijvers ongelijk hadden gehad. Dat laatste was honderd procent zeker waar: zowel Royal Hunt als De Pul hadden beter verdiend!

(English)

The new double live cd Cargo isn’t even available yet, which is a pity because could have sold a lot of those during their current tour, but still the Danish/Swedish/American outfit chose to go on tour throughout Europe to support their latest studio-album Devil’s Dozen (2015). During their previous tour, as many bands do this last decade, the band performed an album in its’s entirety, in this case Paradox, probably their most successful album from 1997.  Tonight there was quite another set list: only five songs of the previous tour remained. Furthermore the band performed three songs from their latest album and the other songs were taken from 7 albums from their entire career (being 13 studio albums), all the way back to the first albums. Unfortunately the venue wasn’t filled as nicely as the band and the organizers hoped for, less than 100 people attending…

From a photographer’s point of view the lights were ’difficult’: bright lights pointed in the direction of the audience, mostly fairly dark on stage and often red, blue or green as environmental colors and a lot of smoke…

Still the band played as if they were performing in a sold out venue, which is actually a pretty impressive accomplishment in itself! I don’t believe every artist would be as professional as these guys were on this evening. After the intro, though computer and keyboards, the band opened with an instrumental song taken from the very first album (1992). This song, Martial Arts, featured band leader André Andersen on the keytar. Next song was River Of Pain from the superb Paradox album, a challenge for vocalist D.C. Cooper, but he succeeded to create the right atmosphere instantly. The show went on with a song from the previous album A Life To Die For, namely One Minute Left To Live. The band proved they have no difficulties performing songs of all era’s, from their early beginnings in 1992 until their most recent accomplishment Devil’s Dozen. The orchestral symphonic rock hasn’t changed that much and there will be fans who are overjoyed the band has kept their own distinctive style throughout the years, critics on the other hand might say there’s a lack of inspiration and they fail to come up with something different. Fact is the performers did great. Newly recruited drummer (2015) Andreas Johansson and André Andersen were at the back of the stage on an elevated platform, most of the time barely visible to the audience, because of the lights being in front of the stage and a sort of smoky mist being present almost the whole time. Bass player Andreas Passmark played a white, noisy bass, a lightweight instrument presumably,  judged by the way he handled the instrument. His performance was energetic, interacting with guitarist Jonas Larsen and D.C. Cooper frequently. Larsen was looking down quite a bit of the time and because of his long curly hair there wasn’t much of his facial expression to observe. He played beautifully though. Vocalist D.C. Cooper proved to be a real phenomenon. What a formidable front man he is!! Interacting with his fellow musicians, on many occasions with people from the audience and singing about as good as he did some twenty years ago. For me personally by far the best vocalist of the four singers the band has had in the past 25 years. He manages to be a real entertainer, to inspire his band mates and bring his powerful vocals all at the same time. Of course he was a bit disappointed so few people had come out to Uden but he focused on the ones who actually did and that’s the only good way to handle the situation. He did ask everyone present to use their social network and social media to enhance publicity for the band and draw people’s attention to Royal Hunt. He emphasized that business in the music industry on the present day is not very encouraging so artists definitely need the support! Since there was no support act and the band started well on time, RH didn’t waste time by telling a lot of stories and have a smoke or a coffee before the encores, so the show was over at 10.30 PM which was very convenient for fans like us who have a long drive home ahead. One thing is certain: those who chose to stay home were wrong: although my personal preference for the songs to be performed would have been slightly different, several songs weren’t performed in years so this was definitely a nice show and well balanced in the perspective of older and newer songs.

Both the venue and most certainly the band had deserved a wider audience!!

Set List:

Intro

Martial Arts (Land of Broken Hearts)

River Of Pain (Paradox)

One Minute Left To Live (A Life to Die For)

Army Of Slaves (X)

Lies (Fear)

Wasted Time (Clown in the Mirror)

Heart On A Platter ((Devil’s Dozen)

Flight (Land of Broken Hearts)

May You Never Walk Alone (Devil’s Dozen)

Until The Day (Devil’s Dozen)

Halfway Past Loneliness (Show Me How to Live)

Message To God (Paradox)

Encores:

Stranded (Land of Broken Hearts)

A Life To Die For (A Life to Die For)