MENNO VON BRUCKEN FOCK

ARENA "acoustic" in de Boerderij (Zoetermeer)

ARENA
ARENA
Live acoustic in "De Boerderij"
donderdag, juli 11, 2002
support: TIMELOCK

Een speciaal avondje voor de fans om de teleurstelling van de steeds maar weer uitgestelde release van het nieuwe album Contagion (nu gepland op 27 januari 2003) wat te verzachten en tevens voor dit selecte publiek de nieuwe plaat te presenteren. Dat was de gedachte van Arena om aan ‘the cry’ van ‘the cage’ gehoor te geven. Zo’n 300 mensen waren naar Zoetermeer gekomen, dus het was gezellig druk in de zaal toen Timelock, ook akoestisch, stukken van zowel Louise Brooks als het nieuwe album Circle Of Deception ging spelen. Zanger Ruud Stoker, tezamen met Julian Driessen (keyboard), Bert de Bruijne (bas), Martin Hendriks (gitaar) en Rob Boshuijzen (percussie), zetten achtereenvolgens lekker in het gehoor liggende songs neer, goed, maar niet verrassend te noemen. Feit is wel, dat No Man’s Land, Road To Babylon, Comets Rising, Diffferent Light, The Killing en tot slot Louise Brooks Revisited de toets der kritiek ruimschoots konden doorstaan.

Tegen half tien was het tot trio gereduceerde Arena aan de beurt. Zanger Rob Sowden, ondersteund door John Mitchell (gitaar) en natuurlijk Mr. ‘Jack Daniels’ Clive Nolan (‘piano’, een Roland A 90) brachten het publiek al prima in stemming met bekende nummers als Don’t Forget To Breathe en A State Of Grace (van The Visitor). Daarna volgden een zestal nummers, van het voor de meesten onbekende nieuwe album, sober maar met gevoel en overtuiging uitgevoerd. Tijdens deze bijzonder positief ontvangen nieuwe songs gaf Clive via een mini-prijsvraagje een viertal promo’s weg die met groot enthousiasme in ontvangst werden genomen. De set werd afgesloten met ouder werk: Crying For Help IV en Jericho (van Songs From The Lions Cage) en nog ’n track van Immortal?, namelijk The Butterfly Man.
Omdat Arena ook akoestisch weet te boeien werd luidkeels om ‘help me’ geroepen en werd tot besluit van dit concert het uit volle borst meegezongen Cry For Help VII vertolkt. Rond 22.30 uur was het Mick Pointer die de nieuwe plaat aankondigde. De zeer stevige opening verbaasde menigeen maar al snel kwamen de instemmende knikjes bij de wat herkenbaardere passages. Omdat de plaat nog wel eens oversloeg, de geluidskwaliteit niet geweldig was te noemen en de promo reeds enkele malen mijn cd-speler onveilig had gemaakt was rond de klok van elf tijd voor de twee uur terug naar huis rijden in de wetenschap dat Arena een klasse-cd heeft gemaakt, die ook moeiteloos akoestisch neer weet te zetten en dat de band zeker veel publiek zal trekken in de tour die in april volgend jaar staat gepland.

En laten we vaststellen dat Arena nog steeds groeit en dat is voor onze muziek een goede zaak!