PRIMORDIAL REVERIE

Primordial Reverie, het debuutalbum van Cepheidae Variable, is verdeeld over negen tracks inclusief drie nummers van rond de tien minuten. Achter de wat vreemde bandnaam gaat de Canadese gitaartvirtuoos Ryan Koepke schuil. Op de cd zijn invloeden te horen van Dream Theater en Haken, maar ook namen als Intervals, Wintersun en Caligula’s Horse worden op ’s mans website aangehaald als inspiratiebronnen. De aanleiding om dit album te maken was enerzijds de kanker die bij Koepkes vader werd geconstateerd en anderzijds zijn eigen naderende vaderschap. Beide gebeurtenissen gaven hem een andere kijk op het leven. Koepke deed op dit album alles zelf inclusief de productie. Alleen het artwork werd uitbesteed aan Alex Eckman-Lawn. Het slagwerk komt overduidelijk uit de computer, de orkestraties zijn functioneel naast enkele prachtig klassiek getinte intro’s of outro’s en Overture, het prachtige begin van Primordial Reverie. Als gitarist en bassist doet Koepke niet onder voor de beste musici in dit genre, maar het massieve vervormde geluid had wat mij betreft zo hier en daar wel wat subtieler gekund. Zonder zang is er weliswaar geen ergernis op dat front, maar een uur instrumentale muziek is toch ook wel een uitdaging. Koepke wisselt loodzware passages af met zeer melodieuze stukjes, zoals in The Conduit, terwijl de gitaarsolo’s ook niet mis zijn. In Chromatic Heaven hoor je wellicht een verwijzing naar de muziek van Steve Morse Band, zij het wel een zwaardere versie. Het album eindigt met twee epics waarvan de eerste met een space-achtig stuk begint en na een hoofdrol voor de bas komt het nummer goed op gang met typische progmetalriffs. Naast wat neoklassieke invloeden zijn het de virtuoze solo’s die deze epic boven de middenmoot doen uitstijgen. Het afsluitende nummer opent met synthpop; daarna blijft het wel symfonisch richting progmetal. Het nummer bevat wat meer orkestrale ondersteuning dan in de overige nummers. Het middenstuk is pittig en zweemt naar doommetal, maar het heeft tegelijkertijd ook weer duidelijk klassieke invloeden. Primordial Reverie is een virtuoos album, maar toch ook enigszins beperkt in de composities en de instrumentatie.