MENNO VON BRUCKEN FOCK

THE NIGHT SIREN

Artiest / Band: 
HACKETT, STEVE
HACKETT, STEVE - THE NIGHT SIREN

Wat een productiviteit en een energie heeft Steve Hackett, de voormalige gitarist van Genesis! De ene tour is nog niet beëindigd of de volgende komt er alweer aan. Het laatste studioalbum Wolflight (2015) is nog geen twee jaar oud en daarna volgde nog een liveregistratie. De elf composities op The Night Siren verwijzen nadrukkelijk naar Hacketts verleden en daarmee bedoel ik niet alleen de Genesis-invloeden in West To East. Ook refereert hij in El Nino aan zijn vroegere werk. Zowel het beperkt aanwezige akoestische werk als het elektrische gitaarspel is zeer herkenbaar en Hackett heeft aan snelheid en vinnigheid nog niets ingeboet. Ook bij zijn stem is nauwelijks enige achteruitgang te bespeuren en de band waarmee hij opneemt, is ook al jarenlang een constante factor. Waarom spreekt The Night Siren me dan toch duidelijk minder aan dan zijn voorgangers? Er is meer dan genoeg variatie: lange versus korte nummers, popachtige muziek in Martian Sea en Anything But Love en ouderwetse, progressieve stukken alsmede klassieke en oosterse invloeden. Zijn het soms de gastrollen van Malik Mansurov op de Perzische tar, de trompet van Ferenc Kovacs of de didgeridoo van diens dochter Sarah Kovacs? Nee, ook niet, dus dan moet ik de verklaring in de composities zoeken. Hackett knipoogt net iets te veel naar het verleden in bijvoorbeeld The Skeleton Gallery met fragmentjes die hij eerder al in nagenoeg dezelfde vorm gebruikte. Daarnaast klinken sommige basisthema’s me wat te monotoon in de oren en ze zijn bovendien te lang. Inca Terra is een aardig stukje dat aan Yes doet denken; dat moet bijna een ode zijn aan zijn overleden vriend Chris Squire. Het prachtige, zweverige slotstukje The Gift is ook een juweeltje. Flitsende solo’s en briljante passages tillen het album wel ver boven de middenmoot uit en ook de productie is dik in orde, maar deze nachtsirene zal niet mijn favoriete Hackett-album worden. Live blijft hij echter fenomenaal en op 15 en 16 april kun je in Cultuurboerderij Zoetermeer weer je hart ophalen aan stukken van Genesis!