MA VIE EN THÉORÈMES

Ook in Frankrijk is er leven na Ange, Nemo en Lazuli. Dat bewijst de groep Homme, die met dit debuut de progfans hoopt te bekoren. De belangrijkste man in dit kwartet is Christophe Massol, componist, zanger en bassist. De twee gitaristen gebruiken hun instrumenten zodanig, dat de muziek prettig en vol klinkt al worden de toetsen naar mijn smaak wel gemist. Naast gewone zang, uiteraard in het Frans, zijn er ook stukken gesproken tekst, die soms tegen het emotioneel schreeuwerige aanleunen. Een uptempo intro wordt gevolgd door het slepende, behoorlijk gevarieerde titelstuk inclusief een mooie Steve Rothery-achtige gitaarsolo. In Toxic Girl hoor je de  aanstekelijke rock die mij aan Johnny Halliday doet denken. De al in 2023 uitgebrachte single Eclosion Programmée is een mooi en rustig nummer dat meer in het popgenre thuishoort. In diezelfde stijl klinkt Idées Noires, waarin wat oude invloeden van Marillion te horen zijn. Mon Évidence is een prettig poprockliedje dat wordt gevolgd door Mon Capitaine, waarin Massol zijn eigen zang geregeld dubbelt. Le Tunnel refereert opnieuw aan een nummer als Kayleigh van Marillion, maar wel meer uptempo en met een aardige gitaarsolo. Rock en een vleugje reggae komen samen in Pile Ou Face en in het slotnummer Le Grand Voyage is naast gewone poprock ook een mooi en langzaam gedragen intermezzo te horen. Al met al best een aardige cd, maar echt veel prog kan ik er niet in ontdekken.