
Deze Britse band uit Berkshire bestaat uit muzikanten met ervaring en een gemeenschappelijke passie voor muziek, terwijl de leden voor wat betreft hun werk allen een verschillende achtergrond hebben. Van origine viel de muziek van dit gezelschap in de categorie pagan folk, maar vooral de komst van huidige zangeres Fay Brotherhood zorgde ervoor dat de muziek opschoof richting prog. Fay is een extravagante persoonlijkheid op het podium en heeft een ietwat schelle, maar o zo degelijke zangstem met een mooi vibrato, die veel krachtiger is dan de stemmen van haar voorgangsters. Soms lijkt haar stem enigszins op die van Sonja Kristina (Curved Air) in haar beste dagen. Voormalig kickbokser Baz Cilia speelt bas en zijn eega Maxine speelt gitaar, fluiten, saxofoon en toetsen. Zij zijn de oprichters van de band, die nu al zo’n zeventien jaar bestaat. Zoonlief Aaron voegt op twee tracks toetsen toe en hij was de producer voor The Glare, het zevende album van de band. Ook gitarist Neil Wighton draagt, evenals de overige leden, bij aan het schrijven van de songs. Drummer Ali Soueidan is de nieuweling. De melodielijnen zijn vaak geworteld in de volksmuziek, maar de arrangementen transformeren de prettige melodieën tot een mengelmoes van prog, rock, folk en soms een vleugje metal. Het album telt slechts zeven nummers met een tijdsduur van nog geen drie kwartier. Kwalitatief is het echter allemaal uitstekend voor elkaar en vooral de overtuigende stem van Fay Brotherhood tilt de muziek naar een hoger niveau. Misschien zouden acts als Solstice en een wat heftiger versie van Blackmore’s Night als referenties kunnen dienen. The Glare was voor mij in elk geval een zeer positieve openbaring!