MENNO VON BRUCKEN FOCK

ALQUIN (MICHEL VAN DIJK, 01-10-2005)

ALQUIN
zaterdag, oktober 1, 2005
ALQUIN

De Delftse band Alquin hield het voor gezien in 1976, kwam in de jaren negentig tot een tour door Nederland maar de reünie hield geen stand. In 2003 bleek het klimaat voor een geslaagde reünie veel beter en een succesvolle tour werd bekroond met een DVD-opname. Daarna bleef het vuurtje branden en na anderhalf jaar rustig maar stug doorwerken is recentelijk het splinternieuwe album ”Blue Planet” verschenen dat io iO 62 een “vette krent” kreeg toebedeeld. Tevens verscheen de 3-CD The Ultimate Collection met twee cd’s vol met geremasterde nummers en een derde cd met nummers van One More Night maar ook een single b-side, een demo en een live track uit 1973 (Pinkpop). Ruim twee jaar na het vorige interview (iO 46) spreekt uw correspondent opnieuw met zanger en tekstschrijver Michel van Dijk over hun blauwe planeet.

Hallo Michel! Mijn eerste vraag is eigenlijk: wat is het verschil tussen de reünie in 1995/1996 en die van twee jaar geleden?

De eigenlijke tour was best gaaf, maar de laatste grote show verpestte eigenlijk alles: onze toenmalige bassist had een glaasje teveel op, twee van ons waren ziek en het geluid was absoluut bagger. We hebben daar allemaal zo’n kater van overgehouden dat die reünie als een nachtkaars uitging. Daarbij kwam nog dat ik toen nog ernstige problemen had met mijn verslaving. Ik heb echt stom geluk gehad dat ik door een zo lange periode van gebruik zonder al te veel kleerscheuren ben heen gekomen. Ieder ander zou zijn bezweken maar behalve mijn gebit heb ik mijn hele lichaam en wat belangrijker is, mijn stem nog in stand kunnen houden. Ik ben zo vreselijk dankbaar dat ik van die zooi af ben joh, ik voel me nu weer een ander mens! Onder andere de contacten met Ferdinand en het regelmatig blijven spelen hebben me er door heen gehaald. Wat ik heb meegemaakt is zo extreem en ik geef dan ook graag voorlichting aan jongeren om dit soort ellende te vermijden.

De eerste en grootste deel van de tour in 2003 werd afgesloten met een DVD-opname in Zoetermeer. Heeft die DVD jullie gebracht wat jullie ervan verwachtten?

Absoluut. Niet alleen zijn we er financieel zeker niet bij in geschoten, het heeft het publiek de naam Alquin weer laten horen en het heeft ons gestimuleerd om met nieuw werk te komen.

Door drukke werkzaamheden moest Frans Koenen zich terugtrekken. Hoe hebben jullie Walter Latuperissa gevonden? Behalve van Snowy White weet ik zeker dat ik hem nog ergens van ken….

Wat dacht je van Livin’ Blues? Walter is bij ons terecht gekomen via Arie Verstegen en Henk van Gemerden, onze tourmanager. Hij blijkt een geweldige aanvulling voor de band te zijn. In het begin moest ik erg aan zijn spel wennen, maar tijdens de opnames ben ik hem ontzettend gaan waarderen. Hij heeft een zeer goede kijk op muziek en hij en Ferdinand zijn muzikaal twee handen op één buik en dat is bij de opnames ook van groot nut gebleken.

Jullie zijn -zij het op bescheiden schaal- blijven spelen, ook in 2004. Wanneer besloten jullie om een nieuwe plaat te gaan maken en hoe zijn jullie bij Universal terecht gekomen?

De start van een nieuwe plaat begon eigenlijk met Sweet Surrender. Voordien speelden (mede dankzij Henk van Gemerden, die o.a. ook nauw betrokken was bij diverse Pink Floyd dagen-MvBF) Job, Ferdinand en ik met enige regelmaat met elkaar tijdens het Let’s Stick Together festival. Steeds spraken we af om meer met elkaar te gaan doen en nieuw materiaal te schrijven maar het kwam er nooit van totdat de reünie in 2003 bleek aan te slaan. Omdat we vroeger bij Polydor zaten leek het logisch om bij de ‘opvolgers’ aan te kloppen. Eén van de eisen van Universal was het uitbrengen van de Ultimate Collection waarop een nieuw nummer moest staan, vandaar dat ook het nummer Sweet Surrender daarop terecht gekomen is, dat overigens ook al op de DVD One More Night stond. Financieel was het nog even moeilijk maar o.a. door een bijdrage van (opnieuw) Henk van Gemerden, de tourpot, een fan die maar liefst 10.000 euro’s op tafel legde en de hulp van heel veel vrijwilligers konden we een budget bij elkaar sprokkelen om Blue Planet te helpen financieren.

Tijdens de officiële presentatie van Blue Planet vertelde je me dat jullie er alle bij elkaar zo’n anderhalf jaar mee bezig geweest zijn. Kun je dat toelichten?

Ja, klopt. Ferdinand is direkt al begonnen met het schrijven van muziek en het uitwerken van al eerder bestaande ideetjes. Met een eigen studio achter zich kon hij ook zorgen voor een basis die digitaal naar de anderen werd verstuurd. Daarna kwam de periode dat met name Job maar ook ik de studio regelmatig opzochten voor tekstuele invulling. Alhoewel onderwerp-suggesties en heel veel losse zinnen van mij afkomstig zijn zoals bijvoorbeeld het stukje van “Watch The Waves Rollin’, Watch Them Rolling Out, To Be Born Again”, is Job degene die er een complete en goed lopende tekst van maakt en hem komt ook de meeste eer toe wat dat betreft. Dingen van alledag, dingen uit het (persoonlijke) verleden zijn o.a. inspiratie geweest voor de teksten. Deze hele periode zijn Job en ik 2 tot 3 x in de week bij Ferdinand geweest en nadat de basis stond, zijn we als band 1 x per maand gaan repeteren, waarbij dus ook met inbreng van Dick en Ronald de definitieve partijen en arrangementen tot stand gekomen zijn. De eigenlijke opnames hebben maar een paar dagen in beslag genomen en het bijschaven daarna heeft Ferdinand gedaan.

In de berichtgeving in de Delftsche Courant wordt gesproken over het duo Bakker/Tarenskeen als muziek/tekst componisten en dat Franssen, Ottenhof en Latuperissa regelmatig kwamen neuzen. Jouw naam wordt überhaupt niet genoemd, wat ik nogal vreemd vind voor een frontman. Heb je daar een verklaring voor?

Nee, niet dus. Ik ben wel degelijk zeer betrokken geweest in die hele periode en heb mijn steentje echt wel bijgedragen. Ik snap werkelijk niet waar ‘ze’ dat vandaan hebben gehaald. We hebben allemaal met heel veel plezier en belangstelling het tot stand komen van dit album meebeleeft. De basis van Alquin is immers liefde voor muziek en onderlinge vriendschap!

Als je Blue Planet vergelijkt met één van de oude albums waar jij bij was, hoe is dan je oordeel over Blue Planet en waar liggen volgens jou de grootste verschillen?

Ik had bijvoorbeeld met het openingsnummer ”Return To The Blue Planet” wel wat moeilijkheden maar als geheel ging het voor m’n gevoel makkelijker dan vroeger. Ik dat dit een heel consistent album is geworden dat naar we hopen niet alleen oudere muziekliefhebbers aan zal spreken. De uitdaging was natuurlijk om het goede uit de oude tijd te bewaren maar moderne invloeden toe te voegen: jezelf kopiëren zou een soort zelfmoord zijn.

Jullie hebben een aantal nummers van Blue Planet al eerder live gespeeld. Hebben die nog veranderingen ondergaan vergeleken met de uiteindelijke versie op het album?

Natuurlijk groeien nummers naarmate je ze vaker en langer speelt. Sommige nummers zijn ten opzichte van de eerste versie inderdaad best veranderd!

Alquin heeft inmiddels al een aantal concerten achter de rug. De meeste toehoorders zullen de nieuwe nummers nog niet eerder gehoord hebben. Hoe waren de reacties en hoe was de publieke belangstelling?

Zondermeer goed en positief en dat enthousiasme van het publiek is voor ons ook weer een geweldige stimulans om door te gaan. Zoals de zaken er nu voorstaan en ervan uitgaande dat Blue Planet redelijk zal verkopen, zullen we zeker blijven spelen en weer vol energie aan een vervolg op Blue Planet gaan werken!

Laatste vraag: wat is dat nou voor gedoe rond jullie website?

Praat me er niet van! In eerste instantie waren het denk ik goede bedoelingen van desbetreffende maar langzamerhand is het, laat ik maar zeggen, iets anders geworden. Er is maar één officiële Alquin-website en die heet www.alquin.org (waarvan akte! MvBF)

Later op de avond speelde Alquin onder toeziend oog van ‘peetvader’ Arie Verstegen een puike show van dik twee uur en bewezen de heren Bakker, Tarenskeen, van Dijk, Franssen, Ottenhof en Latuperissa dat ze in deze vorm nog jaren mee kunnen!

Discografie:

MARKS  (1972)
MOUNTAIN QUEEN  (1973)
NOBODY CAN WAIT FOREVER  (1975)
BEST KEPT SECRET  (1976)
ON TOUR  (1976)
CRASH (Compilatie)  (1977)
ONE MORE NIGHT (2CD/DVD) (2003)
THE ULTIMATE COLLECTION  (2005)
BLUE PLANET  (2005)