MENNO VON BRUCKEN FOCK

ABYDOS (ANDY KUNTZ, 2004)

Abydos, Andy Kuntz
dinsdag, juni 15, 2004
ABYDOS

Net 42 jaar geworden en zo boordevol ambitie en klaarblijkelijk ook talent, want Vanden Plas zanger Andy Kuntz leverde met zijn eerste solo-project Abydos een bijzonder overtuigend visitekaartje af. Na een gewone werkdag in het theater en al diverse interviews tussen de bedrijven door, vertelt Andy 's avonds laat tot ver na middernacht over het hoe en waarom van dit project.

Wie is Andy Kuntz eigenlijk, hoe ben je in de muziek terecht gekomen?

Als schooljochie werd ik min of meer gedwongen om een instrument te spelen. Dat werd uiteindelijk de accordeon (eerst zelfs een soort voorloper ervan), waarin ik twee jaar les heb gehad. In die periode heb ik systematisch geweigerd om noten te leren lezen: alles wat ik moest spelen ging puur op gehoor! Vreemd genoeg heb ik nooit echt spijt gehad van die houding want het heeft me geweldig gestimuleerd om mijn muzikale gehoor te ontwikkelen. Na de lagere school werd ik op het Gymnasium gepoot, waar ik muziek, theater en een enkel ander vak interessant vond, maar voetbal (1. FC Kaiserslautern) en meisjes nog veel meer. Ik had toen van die vreselijke pukkels dus helaas voor mij hadden meisjes totaal geen belangstelling voor mij! Om maar iets op zak te hebben, heb ik met veel moeite uiteindelijk een opleiding afgerond als monteur voor naaimachines. Dus eh, als je nog een Pfaff naaimachine hebt staan, kan ik (lacht) als ik mijn best doe die waarschijnlijk nog wel repareren! Op een goed moment belandde ik achter de bar en dat vond ik zo leuk dat ik zelfs een officiële 'cocktailer' ben geworden. De baas van het café waar ik toen werkte heeft destijds een grote rol gespeeld bij de financiering van de eerste Vanden Plas single "Raining In My Heart". In die periode ook, ben ik bij toeval het theaterwezen ingerold en langzaam maar zeker ben ik daarin opgeklommen van onbetekenend amateur tot de goed betaalde professional die ik vandaag de dag ben. Vorig jaar smaakte ik het genoegen om een hoofdrol toebedeeld te krijgen in de musical "Nostradamus", een stuk wat een heel seizoen heeft gelopen in Trier. Het is fantastisch dat theater en muziek in dit land zoveel belangstelling hebben! Verder heb ik veel geluk gehad doordat ik met vele talentvolle en deskundige mensen heb mogen samenwerken en ik heb al doende heel, heel veel geleerd van zang, tekstschrijven, zangtechniek en vooral expressie en dramatiek.

Wat is het verhaal achter Vanden Plas?

Vanden Plas is ontstaan uit eerdere bandjes waar Andy Lill en ik in speelden. We doopten onze nieuwe band Vanden Plas en na een periode van vele wijzigingen in de line-up kan ik nu met gepaste trots stellen dat we de laatste 12 jaar in een constante bezetting spelen. Het mooiste van deze band is dat we elkaar niet benijden, elkaar de ruimte geven om andere projecten aan te pakken en we delen de passie voor theater & musical. De hele band is betrokken geweest bij o.a. "The Rocky Horror Picture Show" en "Jesus Christ Super Star" en, we hebben allemaal een bron van inkomsten naast Vanden Plas. Ik verdien m'n geld momenteel met de rol van Judas in de theaterproduktie "Jesus Christ Super Star" en dat kost me ongeveer 100 dagen in het jaar. Dat betekent dus wel, behalve hard werken, dat er nog een goeie 200 dagen overblijven voor de band en eventuele andere projecten.

Met Vanden Plas lijken jullie wel steeds een treetje hoger te klimmen. Komt er nog nieuw werk aan?

Ja. Met die 'rustige' stijging in populariteit zoals in de afgelopen jaren, zijn wij dik tevreden. Zo kunnen we alles goed in de hand houden en worden we niet gedwongen overhaaste beslissingen te nemen. We hebben wel plannen voor een nieuw album maar we willen ook iets van een rock-opera maken voor in het theater. Als onderwerp hebben we het leven ven Monte Christo gekozen. Een nieuw album zal waarschijnlijk zomer volgend jaar uitkomen. Zoals ik al zei, we hebben in de band volstrekte openheid en democratie: elk initiatief van een bandlid met mogelijke consequenties voor de rest van de band, wordt zorgvuldig doorgesproken en in goede harmonie uitgewerkt tot een plan met tijdschema.

Dan de verwachte 'open deur' vraag: vanwaar ABYDOS?

Een bizarre samenloop van omstandigheden. Een goede vriend van me, Stephan Glass (speelde ook mee op "Accult", MvBF) kwam een paar jaar geleden bij me met een aantal ideeën voor songs en vroeg me of ik die wilde zingen. Ik ben daarmee naar Inside Out gestapt maar die hadden op dat moment geen interesse, terwijl ik ervan overtuigd was dat er beresterke songs tussen zaten. Enfin, zo'n ruime 2 jaar geleden verloor ik korte tijd mijn vader, mijn oom en twee zeer goede vrienden waardoor ik psychisch in een geweldige dip raakte. Lezen (o.a. "Auf Dem Jakobswege"), denken en schrijven heeft me enorm geholpen om uit die depressie te komen. Het was toen, dat ik de basis voor ABYDOS als theaterstuk heb geschreven. Deels gebaseerd op geschiedkundige feiten, deels fantasie en zeker ook een stuk autobiografie. Kern van het verhaal is het omgaan met je oerangsten en het belang van een goed functionerend gezin om dergelijke angsten te overwinnen. Tezelfdertijd kwam Inside Out met het voorstel, dat als er niet op heel korte termijn een nieuwe Vanden Plas aan zat te komen, ze wel iets zagen in een soloproject van mij. Ik ben toen opnieuw aan de slag gegaan met het materiaal van Stephan (Glass), samen met Michael Krauss (Terra Mater Project), die heel goed thuis is in de sound van de progressieve muziek uit de jaren zestig en vooral zeventig.

Als ik naar je favorieten kijk (Stephan Eicher, Thin Lizzy en Queensryche) dan hoor ik daar niet echt veel van terug: meer Pink Floyd, een stukje Yes (And You And I in Radio Earth) en misschien wel Saga en Queen, terwijl bijvoorbeeld Silence zo van een Vanden Plas album had kunnen komen?

Nee, dat klopt. Die psychedelische en andere invloeden zoals ELO, Supertramp en ook wel de vroege Styx, zijn voornamelijk afkomstig van Stephan en Michael. Als driemanschap hebben we alles gezamenlijk uitgewerkt en gearrangeerd. Zo hebben we een album weten te maken met een sound die sterk aan de progressieve rock uit de jaren zeventig doet denken, maar wel met moderne invloeden en technieken, terwijl alle muziek van compleet nieuwe teksten is voorzien.

Je bent ook al actief geweest als producer (Snailshouse), terwijl je ook zowel bij Vanden Plas als bij Abydos een groot deel van de productie deed. Hoe heb je die kennis verworven?

Ook weer door heel veel doen, luisteren en vooral leren van anderen. Doordat ik een bovengemiddeld muzikaal gehoor bezit, weet ik meestal vrij goed hoe ik iets wil laten klinken. Ik werk altijd samen met een goede technicus die in staat is om mijn ideeën om te zetten naar de sound zoals ik die wil hebben.

Je hebt met Abydos een overtuigend album neergezet. Ga je daarmee nog live optreden?

Dank je voor dit compliment! Ik moet inderdaad zeggen dat de kritieken tot nu overweldigend zijn, maar ja dat zegt nog alles over hoe een album uiteindelijk verkocht wordt, helaas, het allerliefste zou ik Abydos als theaterproduktie, een soort van 'schaduw-opera', gaan doen in een aangepaste versie. Het is nu al te laat voor dit seizoen, dus misschien zijn er mogelijkheden voor seizoen 2005-2006. Als dit zou lukken zou ik het fantastisch vinden! Daarnaast zou het zelfs nog beter zijn als we met Vanden Plas het daaropvolgende seizoen de theaterversie van Monte Christo zouden kunnen opvoeren, dat zou mijn ideaalbeeld van de komende jaren zijn, naast uiteraard de diverse reguliere shows met Vanden Plas!

Ben je op dit moment tevreden met je leven? Heb je een goed 'thuis'?

Eigenlijk best wel, ik heb een schat van een vriendin waarmee ik samen met mijn moeder (mijn vader is immers overleden) een huis in Kaiserslautern bewoon, en ja, momenteel heb ik 't prima naar m'n zin alhoewel dagen als vandaag, zo'n vijftien uur eigenlijk non-stop, wel vreten aan je energie. Maar, vooral het feit dat jij dit interview in het Duits wilde doen, scheelde veel, bedankt daarvoor!!

Uiteraard graag gedaan Andy. Een laatste opmerking. Het is in Duitsland heel gebruikelijk om moeder en/of vader inwonend te hebben, terwijl wij hier in Nederland dat zelden of nooit doen. Ouderen leven in ons land bij voorkeur zelfstandig of, als dat niet meer kan, in verzorgingstehuizen.
Ik vind het een heel goed gebruik in dit land. Wij vinden het niet meer dan normaal dat mensen die zoveel jaren voor jou gezorgd hebben, op het einde van hun leven een stukje zorg van jou terug krijgen!

Een mooiere afsluiting dan met dit stukje Duitse 'food for thought' kon ik mij niet voorstellen…….